De polyvagaaltheorie in de psychotherapeutische praktijk

De polyvagaaltheorie, in 1994 geformuleerd door Stephen Porges, heeft ons begrip van het autonome zenuwstelsel, van trauma en van de therapeutische ontmoeting fundamenteel veranderd. Deze bijscholing biedt u een volledig traject, opgebouwd in acht modules, om deze theoretische en klinische revolutie in uw dagelijkse praktijk te integreren.

Wat u gaat leren

Deze bijscholing voert u van het hiërarchische drie-niveau-model van Porges tot de concrete klinische interventies, via de polyvagale beoordeling, de lezing van trauma, de therapeutische coregulatie en de regulatie van de therapeut zelf. U zult leren:

• de drie autonome toestanden — ventrale vagus, sympathisch, dorsale vagus — bij uw patiënten in de spreekkamer herkennen
• een polyvagale beoordeling uitvoeren via vier observatiemarkers en vier sleutelvragen voor de anamnese
• de klinische lezing van trauma vernieuwen met het concept van de bevroren autonome reactie
• de polyvagale lezing verbinden met de hechtingstheorie (Bowlby, Ainsworth, Main) en de schematherapie van Jeffrey Young
• uw prosodie, uw mimiek en uw lichamelijke ritme inzetten als therapeutische instrumenten van coregulatie
• uw eigen autonome toestand herkennen en de fenomenen van tegenoverdracht-besmetting identificeren
• gerichte interventies toepassen voor elk van de drie toestanden: de dorsale toestand remobiliseren, de sympathische toestand moduleren, de toegang tot de ventrale vagus verbreden
• iatrogene valkuilen anticiperen zoals diepe ontspanning bij de dorsale patiënt of cognitieve confrontatie bij de sympathische patiënt
• breuken in de therapeutische werkrelatie polyvagaal hanteren en de therapieafsluiting voorbereiden als uitstap uit de coregulatie

Een integratieve pedagogie

Deze bijscholing positioneert de polyvagaaltheorie niet als een extra therapeutische school, maar als een transversaal kader dat de cognitieve gedragstherapie, de schematherapie, het mentaliseren en de psychodynamische benadering verrijkt. Elke module verbindt theoretische scherpte en klinische toepasbaarheid, met talrijke bruggen naar de nosografische instrumenten DSM en ICD.

Twee gedetailleerde klinische vignetten

De afsluitende module illustreert concreet de toepassing van de polyvagaaltheorie via twee contrasterende therapeutische trajecten: een patiënte met complex trauma met dorsale dominantie en een patiënt met paniekstoornis met sympathische dominantie. U zult in detail zien hoe de polyvagale lezing de keuze en de volgorde van de therapeutische interventies oriënteert.

Voor wie is deze bijscholing bedoeld

Deze bijscholing richt zich tot psychologen, psychotherapeuten en psychiaters in praktijk die hun klinische lezing willen verrijken met een neurofysiologische laag. Voorkennis van de polyvagaaltheorie is niet vereist: de bijscholing vertrekt vanuit de theoretische grondslagen en voert u geleidelijk tot de meest gevorderde klinische toepassingen.

Asynchroon online formaat

De bijscholing is opgebouwd in acht autonome modules, te raadplegen in uw eigen tempo. Elke module combineert een door video gepresenteerd verbatim, geïllustreerde dia's en een afsluitend toetsmoment om uw verwerving van de essentiële concepten te valideren.