Door Christophe Herbert, psycholoog
Schematherapie en persoonlijkheidsstoornissen
Nieuw: 49€ in plaats van 99€ vandaag
Christophe Herbert, psycholoog (Opleiding verrijkt met A.I.)
BIJSCHOLING
Schematherapie is een integratieve psychotherapeutische benadering
ontwikkeld door Jeffrey Young om de diepe structuren van
persoonlijkheidsstoornissen te transformeren, in het bijzonder de borderline-stoornis. Deze
bijscholing behandelt hoe "moeilijke" patiënten — degenen die niet
reageren op standaard CGT-interventies of op steungevende psychotherapie
— kunnen profiteren van een vernieuwend model.
In de kern van schematherapie staan de vroege onaangepaste schema's
(VOS): relationele, emotionele en gedragspatronen
gevormd in de kindertijd en georganiseerd in vijf domeinen. Deze schema's functioneren
als diep verankerde structuren die het lijden van de patiënt veroorzaken
ver buiten de automatische gedachten om. U leert de achttien
specifieke schema's identificeren en de drie aanpassingsstijlen (overgave,
vermijding, overcompensatie) die patiënten ontwikkelen.
Het revolutionaire concept van schemamodi maakt het mogelijk om de
snelle omslagen en de intense emotionele reactiviteit bij borderline-patiënten te begrijpen:
hoe iemand kan overgaan van een extreme idealisering naar een
even radicale devaluering. Schematherapie verklaart deze
bewegingen niet als "weerstand", maar als directe uitingen
van beschermende modi geactiveerd door schema's.
Het beperkte herouderschap (limited reparenting) vormt de kenmerkende therapeutische houding van deze
benadering: een authentiek en welwillend antwoord bieden op de fundamentele
emotionele behoeften van de patiënt binnen een gestructureerd en afgebakend kader. Dit
betekent niet de ouder van de patiënt worden, maar de emotionele veiligheid,
de validatie en de grenzen bieden die hij nooit heeft ontvangen. Gecombineerd met de empathische
confrontatie en experiëntiële technieken zoals imagery rescripting
en de dialoog tussen modi, brengt het beperkte herouderschap een duurzame
structurele transformatie op gang.
De empirische gegevens ondersteunen dit model. De klinische studie van Giesen-Bloo
(2006) toonde de superioriteit van schematherapie aan ten opzichte van de
borderline-stoornis. Recente meta-analyses bevestigen de effectiviteit ervan voorbij de
borderline: afhankelijke, vermijdende, narcistische stoornis. Het aanhoudende effect
(sleeper effect) — de voortdurende verbetering na het einde van de behandeling — suggereert
een diepe transformatie.
Deze opleiding van twee uur (asynchroon) biedt psychologen een
gestructureerd begrip van Youngs model: theoretische grondslagen, diagnose
van schema's en modi, technieken van herouderschap, crisismanagement, en onderzoeksgegevens.
Ideaal om uit de klinische impasse te komen met moeilijke patiënten
en expertise te ontwikkelen in persoonlijkheidsstoornissen.
4 leerdoelen
-
Aan het einde van deze opleiding bent u in staat om:
-
1. De beperkingen te analyseren van de klassieke benaderingen (standaard CGT, steungevende
psychotherapie) bij persoonlijkheidsstoornissen en te begrijpen waarom
schematherapie een geschikter integratief kader biedt voor "moeilijke" patiënten.
2. De vroege onaangepaste schema's (achttien schema's
in vijf domeinen) en de dynamische schemamodi te identificeren en diagnosticeren, met name bij
borderline- en vermijdende patiënten, om de klinische conceptualisering
te verfijnen.
3. De therapeutische houding van het beperkte herouderschap toe te passen — emotionele
veiligheid, validatie, welwillende grenzen, stabiliteit van het kader — terwijl
de welwillende asymmetrie behouden blijft en de valkuilen van
emotionele afhankelijkheid worden vermeden.
4. De experiëntiële technieken (empathische confrontatie, imagery
rescripting, dialoog tussen modi) gecombineerd met het beperkte herouderschap
te gebruiken om een duurzame structurele transformatie van de diepe schema's en
relationele patronen tot stand te brengen.
Kennisvalidatietest (gecertificeerde opleiding)
FAQ
V1: Wat is de schematherapie van Jeffrey Young?
- Schematherapie is een integratieve psychotherapeutische benadering
ontwikkeld door Jeffrey Young om persoonlijkheidsstoornissen en
chronische problemen die niet zijn opgelost door klassieke CGT te behandelen. Ze berust op
de identificatie en transformatie van vroege onaangepaste schema's —
diepe relationele patronen gevormd in de kindertijd — door middel van
beperkt herouderschap, empathische confrontatie en experiëntiële
technieken. Het model heeft zijn effectiviteit aangetoond, met name bij
borderline-patiënten.
---
V2: Wat is beperkt herouderschap in schematherapie?
- Beperkt herouderschap is een specifieke therapeutische houding die bestaat uit
het bieden, binnen een afgebakend en gestructureerd kader, van een gedeeltelijk en bewust antwoord
op de fundamentele emotionele behoeften die in de kindertijd niet werden bevredigd. Het combineert
emotionele veiligheid, validatie, welwillende grenzen en stabiliteit van het kader.
Het betekent niet de ouder van de patiënt worden, maar een experiëntiële correctie
creëren die de geleidelijke internalisatie van deze welwillende aanwezigheid
en de transformatie van de schema's mogelijk maakt.
---
V3: Hoe behandelt schematherapie borderline en moeilijke
patiënten?
- Schematherapie biedt een verklaring voor "moeilijke" gedragingen
(idealisering/devaluering, breuken in de alliantie, herhaaldelijk verlaten) niet als
weerstand, maar als directe uiting van geactiveerde schemamodi.
Ze gebruikt beperkt herouderschap om de ontbrekende veiligheid te vestigen, vervolgens de
experiëntiële technieken (imagery rescripting, dialoog tussen modi) om
de diepe structuren te transformeren. De studie van Giesen-Bloo toonde een grotere
vermindering van de symptomen en een betere retentie aan.
---
V4: Wat is een vroeg onaangepast schema en hoe identificeer je het in een sessie?
- Een vroeg onaangepast schema (VOS) is een diep patroon van cognities,
emoties en gedragingen, vanaf de kindertijd georganiseerd als reactie op
frustrerende ervaringen. De achttien schema's worden gegroepeerd in vijf domeinen:
verbroken verbinding, autonomie, grens, gerichtheid op de ander, overmatige waakzaamheid. In
een sessie kan een therapeut een schema identificeren aan de hand van repetitieve thema's
(verlating, emotionele deprivatie, onderwerping), de bijbehorende affecten en zijn
beschermende reactiemodi (overgave, vermijding, overcompensatie).
Deze opleiding omvat:
Video's geïllustreerd met een diavoorstelling + Opleidingscertificaat
Programma
Module 1 — Inleiding: waarom sommige patiënten onze modellen doen falen
De zogenaamde "moeilijke" patiënten in de dagelijkse praktijk. De beperkingen van standaard CGT bij persoonlijkheidsstoornissen: gedeeltelijke compliance, terugval, breuken in de alliantie. De beperkingen van steungevende psychotherapie: behoud zonder transformatie. Wat deze mislukkingen onthullen: de behoefte aan een model dat denkt in termen van structuur en niet alleen van symptomen. Presentatie van schematherapie als integratief antwoord. Jeffrey Young en de oorsprong van het model in de jaren '90, vanuit de impasses van Becks cognitieve CGT.
Module 2 — Vroege onaangepaste schema's: de onzichtbare grammatica van de persoonlijkheidsstoornis
Strikte definitie van het concept vroeg onaangepast schema (VOS). De vijf schemadomeinen en hun verband met de fundamentele behoeften die niet zijn bevredigd in de kindertijd: verbroken verbinding en afwijzing, gebrek aan autonomie, gebrek aan grenzen, gerichtheid op de ander, overmatige waakzaamheid en remming. De 18 schema's: synthetische presentatie zonder catalogus. Hoe schema's worden gevormd: temperament, gezinsomgeving, vroege interacties. De disfunctionele aanpassingsstijlen: onderwerping, vermijding, compensatie. Waarom persoonlijkheidsstoornissen geen "weerstanden" zijn maar coherente organisaties rond centrale schema's.
Module 3 — Schemamodi: de snelle omslagen begrijpen
Inleiding tot het concept modus: overgang van een statische visie (schema's) naar een dynamische visie (modi). De vier grote categorieën van modi: kindmodi (kwetsbaar kind, boos kind, impulsief kind), disfunctionele aanpassingsmodi (afstandelijke beschermer, onderwerpende capituleerder, overcompenseerder), disfunctionele oudermodi (straffende ouder, veeleisende ouder), en de gezonde volwassen modus. Toepassing op de borderline-stoornis: de snelle omslagen tussen modi als klinische leessleutel. Waarom de borderline-patiënt niet "onvoorspelbaar" is maar overgaat van de ene modus naar de andere volgens identificeerbare triggers. Mode mapping: de modi van een patiënt in een sessie in kaart brengen.
Module 4 — Beperkt herouderschap: een specifieke therapeutische houding
Definitie van limited reparenting: binnen het therapeutische kader een gedeeltelijk antwoord bieden op de fundamentele emotionele behoeften die niet zijn bevredigd. Wat beperkt herouderschap is: emotionele veiligheid, validatie, welwillende grenzen, stabiliteit. Wat het niet is: de ouder van de patiënt worden, het kader afschaffen, afhankelijkheid creëren. De houding van de therapeut: warm maar gestructureerd, authentiek maar beheerst. Hoe beperkt herouderschap verschilt van analytische neutraliteit en de collaboratieve CGT-alliantie. De overdrachtskwesties: wat te doen wanneer de patiënt zijn schema's activeert in de therapeutische relatie. De kwestie van de juiste emotionele afstand voor de therapeut.
Module 5 — De empathische confrontatie en de experiëntiële technieken
De empathische confrontatie: benoemen wat het schema doet in de sessie, met empathie en vastberadenheid. Klinische voorbeelden van empathische confrontatie tegenover de afstandelijke beschermer en tegenover de onderwerpende capituleerder. De experiëntiële technieken: imagery rescripting, het stoelenwerk (chair work), de dialoog tussen modi. Waarom puur cognitieve interventies niet volstaan bij persoonlijkheidsstoornissen: de noodzaak om het emotionele register te raken. De aangepaste cognitieve technieken: het schemadossier, de flashcards, het continuüm. De gedragstechnieken: pattern breaking, geleidelijke blootstelling aan vermeden situaties. De articulatie tussen de verschillende soorten technieken in een behandelplan.
Module 6 — Crises, kaderbreuken en therapeutisch overleven
De klinische realiteit van het werken met persoonlijkheidsstoornissen: suïcidale crises, acting out, kaderbreuken, aanvallen op de band. Het beheer van crises in het schemamodel: de geactiveerde modus identificeren voordat op de inhoud wordt gereageerd. Het behoud van het kader als therapeutische daad: het kader is geen rigiditeit maar veiligheid. Hoe grenzen stellen zonder de straffende ouder te reproduceren. De kwestie van het contact tussen sessies: telefoon, berichten, wat toestaan en waarom. De preventie van burn-out van de therapeut: supervisie, intervisie, persoonlijke grenzen. Het recht van de therapeut om niet alles te kunnen dragen.
Module 7 — Onderzoeksgegevens: wat zeggen de studies?
De multicentrische studie van Giesen-Bloo et al. (2006): schematherapie versus overdrachtsgerichte psychotherapie voor de borderline-stoornis. De resultaten: superioriteit van schematherapie wat betreft remissie en retentie. De studie van Nadort et al. (2009): haalbaarheid van schematherapie in de dagelijkse praktijk. Recente meta-analyses over de effectiviteit voor persoonlijkheidsstoornissen voorbij de borderline. Het sleeper effect waargenomen in de langetermijnopvolging. De methodologische beperkingen: beperkte steekproeven, variabele vergelijkingsgroepen. De kwestie van de behandelduur: schematherapie blijft een lange therapie, wat vragen oproept over toegankelijkheid en kosten.
Module 8 — Wat schematherapie is en wat ze niet is: voorzorgsmaatregelen en conclusie
Wat schematherapie niet is: een wondertechniek, een vervanging voor diepgaande klinische opleiding, een model dat zonder supervisie kan worden toegepast. De risico's van vulgarisatie: wilde diagnose op basis van modi, herouderschap zonder kader, relationele afdrijving. De noodzakelijke opleiding: ISST-certificeringstraject, gespecialiseerde supervisie. Wat schematherapie wel is: een rigoureus integratief model dat zin geeft aan het werk met de meest lijdende patiënten. De kwestie van de integratie in een eclectische praktijk: kunnen elementen worden gebruikt zonder het volledige model te beoefenen? Synthese van de opleiding en klinische perspectieven.
Opleider:
Christophe Herbert, Psycholoog
Psycholoog gespecialiseerd in de psychotherapeutische begeleiding van slachtoffers en zwaar rouwende personen. Directeur van H4 Publishing
Voor wie?
Deze opleiding is voorbehouden aan professionals (bv: psychologen, psychotherapeuten, psychoanalytici, psychiaters, seksuologen, psychiatrisch verpleegkundigen, enz.) en studenten in een vakgebied zoals psychologie, psychiatrie, enz. Anderen op aanvraag bij: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Om in te schrijven en toegang te krijgen tot de online cursus
1) Inschrijving in de persoonlijke opleidingsruimte en betaling van de inschrijvingskosten (factuur beschikbaar)
2) U krijgt toegang tot de cursus (videoweergave en te downloaden documenten) in uw persoonlijke opleidingsruimte.
U kunt de cursus in meerdere keren volgen. Zodra de inschrijving is voltooid, begint de toegang tot de cursus wanneer u dat wenst. U heeft geen tijdslimiet om de opleiding af te ronden. U kunt contact opnemen met de opleider om vragen te stellen.
3) Beantwoord de validatietest van de verworven kennis
(een minimum van 70% goede antwoorden is vereist om een nominatief certificaat van het volgen van de opleiding te verkrijgen; onbeperkt aantal pogingen. Het doel is dat u de test slaagt door de verwerving van uw nieuwe kennis).
4) Download het nominatieve certificaat met het briefhoofd van bijscholingpsy waaruit blijkt dat u de opleiding heeft gevolgd en met succes heeft afgerond.